ابن ميثم البحراني ( مترجم : محمدى مقدم / نوايي )

20

شرح نهج البلاغة ( فارسي )

آنها با زرع وكشت مناسبت دارد به اين معنا كه زراعت هنگامى كه سر پاست درو ، وپس از آن كوبيده مىشود ، در اين جا حصد كناية از مرگ وكشتار مردم است وحطم نابودى ومتلاشى شدن اعضاى آنها در خاك است . بايد دانست كه در ألفاظ خطبه دلالت روشنى بر اين كه مراد از ضلّيل معاوية است وجود ندارد ، بلكه احتمال دارد منظور شخص ديگرى باشد كه پس از اين در شام ظاهر شود ، چنان كه گفته شده منظور از آن سفيانى دجّال است اگر چه ظنّ غالب احتمال نخست است ، وتوفيق از خداست .